Dus nee, hij zit nog net zo in elkaar als de laatste keer. Hij staat alleen weer binnen nu. Maar ik heb niet helemáál niets gedaan.

Ik had al een adresje gevonden voor een luchtfilterhuis en opeens was daar ook iemand op Marktplaats die een uitlaat te koop aanbood. De uitlaten voor een RV50 gaan op e-bay voor €700,- maar deze werd voor €75 aangeboden en ik kon hem voor €50 komen ophalen. Score! Klein rondje Brabant gedaan en hoppa. Kreeg er nog een gratis remstang bij ook.

In Londerzeel (België) vond ik iemand die een RV50 frame te koop aanbood. En aan dat frame zat nog mooi het originele achterste stukje van het spatbord dat de mijne mist. Ok, niet in ultieme staat, maar toch…

En 30 km verderop in Beveren bood iemand een framekap aan waarvan de bevestigingspunten nog in orde zijn. In het wit. Precies de kleur die ik wil. Mijn framekap is paars met kapotte bevestigingspunten.

Dus vandaag ook maar een klein rondje Vlaanderen gedaan. Kreeg ik er nog een rempedaal en een afdekplaatje bij ook. Score! De Vanvan 50 scene bevalt mij wel tot nu toe

– Jeroen

De cilinder weer in elkaar gezet, wat pas lukte na een flink robbertje vrij worstelen met de zuigerveren. Maar: ze zijn niet gebroken! Cilinder voorzien van nieuwe pakkingen en vervolgens de carburateur verwijderd.

Die was vies. Nogal erg vies. Zo vies dat de chokekabel vastgerot zat in oude benzineresten en ik drie avonden heb lopen trekken en er een heel busje WD40 er op leeg gespoten heb. Maar toen was ‘ie wel los.

Omdat de carb zo vies was heb ik een ultrasoonreiniger gekocht. En dat hielp enorm. Na een paar nachten weken en flink boenen was de carb weer redelijk schoon. Ik heb voor de grap ook de ketting er in gelegd en die kwam er ook weer zo goed als schoon uit. Mooi apparaat.

Daarna kwam ik er achter dat ik een aantal onderdelen miste in de carb. Gelukkig kon ik op E-bay een revisiesetje voor de carb vinden zodat ik deze opnieuw zou kunnen opbouwen. Maar toen zag ik opeens dat de sproeier in een gasnaaldsproeier gedraaid zat en die kreeg ik met geen mogelijkheid gescheiden van elkaar. De brommerwinkel wel, maar toen kon ik ook meteen een nieuwe gasnaaldsproeier kopen. Die heb ik van de weeromstuit maar online gekocht.

Wel kocht ik in de brommerwinkel een benzineleiding, want die heb ik ook maar vervangen.

Daarna ging ik de carb dus weer opnieuw opbouwen, maar dat is toch lastig als je dat nog nooit hebt gedaan en je uit moet gaan van tekeningen en AI die toch echt soms loopt te hallucineren.

Na hulp te hebben gezocht op het Duitse brommerforum en mijn collega’s kwam ik er uiteindelijk achter wat al die ingangen en uitgangen op de carb nu precies waren en waar wel en waar geen slang op aangesloten moest worden.

Enfin, carb in elkaar: tijd om te starten. Niets, dus weer uit elkaar, iets aanpassen en opnieuw. En dat ging ongeveer een keer of vijf zo door. Maar uiteindelijk sloeg ‘ie vanavond echt aan. In het begin op een pufje remmenreiniger, maar uiteindelijk ook echt op benzine via de carb, die ik dus toch wel degelijk goed in elkaar heb gezet.

Ok, hij rookt een beetje. En niet alleen uit de uitlaat, maar ook rechtstreeks uit de cilinder. Dat komt omdat de uitlaat maar met een bout vastzit en omdat ik de oude olieleiding (waar nog wat olie in zat) niet afgekoppeld heb en daarnaast ook olie in de benzine heb gedaan om de cilinder te smeren. Ook zorgt de remmenreiniger die ik voor wat extra starthulp gebruikte wellicht voor wat extra rook…

Maar he, lekker boeien. De motor loopt. Dan kan het grote demonteren en restaureren nu echt beginnen!

-Jeroen

Na anderhalf uur boenen kwamen de laatste tekens tevoorschijn en die onthulden precies de informatie waar ik naar op zoek was. Ik weet nu met 100% zekerheid dat mijn oldtimer brommer in 1977 in Duitsland is geleverd.

Leuk om te weten, maar ook handige informatie bij het zoeken naar nieuwe onderdelen. Wellicht dat daar een carburateur bij komt, want die van mij wil geen afscheid nemen van de choke kabel.

Nou, nee. Zeker niet zelfs. Ik ben er druk mee en ik ga dus niet elke dag wat tikken. Maar goed, ik kan wel een kleine update geven want ik heb wel mijn eerste fuckups al gehad.

Ik was druk bezig met het demonteren van alle verlichting en voordat ik het door had was ik ook aan de motor begonnen. De uitlaat was er verrassend snel af. En toen kon ik het niet laten om ook even naar de cilinder te kijken. Ik had zoveel horrorverhalen gelezen over vastzittende bouten en afbrekende draadeinden dat ik het gewoon even moest proberen.

Tot mijn verrassing en opluchting ook kwam die cilinder er echt heel makkelijk af. De koppakking zat er nog netjes tussen en de cilinder en zuiger zagen er ook prima uit. Hartstikke mooi, maar omdat de brommer buiten staat, want geen plek in de garage, wilde ik de cilinderkop er toch maar weer opzetten. Maar ja…ik had even geen rekening gehouden met de zuigerveren. Die cilinderkop kreeg ik er dus mooi niet meer op.

Maar de grootste fout was toch wel dat ik aan de motor demontage was begonnen zonder de motor eerst in zijn vrij te zetten. Dus, de zuiger hangt uit de cilinder en zodra ik de brommer rol blijft de zuiger achter de rand van de cilinder hangen. Oh…kut. Ik moet dus steeds het achterwiel optillen.

En dat is de reden waarom je mij nu een beetje moeilijk ziet lopen, want mijn rug was het niet helemaal eens met dat tillen.

Maar goed, dat geeft mij ook tijd om even wat anders te doen. Ik wilde eens kijken of chromepoets wat doet met chrome van 50 jaar oud vol vliegroest. Nou, dat vliegt er af! Kijk ze eens blinken, die blinkers. En zelfs die oude spiegel glimt weer en reflecteert mijn frisse blik weer zonder problemen.

Ik ben er trouwens achter gekomen dat mijn brommertje niet uit 1973 komt, maar uit 1976. En het is ook geen one seater, maar toch een tweezitter! Wat vreemd is, want tot 1977 maakte Suzuki alleen one seaters. Ik heb dus een overgangsmodel uit waarschijnlijk laat 1976.

Gemini is mijn beste vriend aan het worden voor dit project, maar ik ga toch proberen om het typeplaatje weer leesbaar te krijgen om te kijken of hier de echte informatie op te vinden is.

Doel voor komend lang weekend: plaats maken in de garage. Daarna motorolie aftappen, benzine aftappen, blokolie aftappen, ketting losmaken, drie bouten van de motorophanging losdraaien en dan kan ik het blok er onder vandaan halen zodat ik de zuiger weer netjes in de cilinder kan proppen. En daarna kan ik verder met de demontage van de resterende onderdelen aan het frame.

Om precies te zijn is het een Suzuki RV50. In Japan noemen ze het een “Vanvan 50”. Omdat “Vanvan” in het Japans klinkt als “leuk”. En daar was het brommertje ook voor bedoeld: als funbike. Het blijkt een heel segment te zijn.

Het werd gestart door Honda die die in 1969 de Honda Dax introduceerde: een kleine wendbare brommer met het frame gebaseerd op een teckel. Of een Dachshund, waar “Dax” dan weer vandaan komt.

De Honda Dax werd al snel enorm populair en Suzuki bedacht de RV50 “Vanvan” als tegenhanger en bracht deze in 1973 op de markt. Het moest meeliften op het succes van de Honda Dax, maar werd toch ook een heel andere product.

Honda voorzag de Dax van een viertakt motor en een semi automatische versnellingsbak met drie versnellingen. Maar Suzuki gaf de Vanvan een handgeschakelde vierbak en een tweetakt motor.

Het grootste verschil voor Nederland was dat de Dax hier wel te koop was, maar de Suzuki RV50 niet. In tegenstelling tot in de ons omringende landen.

Als gevolg hiervan rijden er in Nederland niet heel veel van deze brommertjes rond. Dat maakt het wel extra leuk. Wat grappig is omdat de 14 jarige ik niet gecharmeerd was van dit segment brommers, verblind als ik was door de MB5.

Nou, een paarse Suzuki dus. Uit 1973, dan kon ik afleiden van het framenummer. De handelaar bij wie ik hem gekocht heb vertelde dat hij hem geïmporteerd heeft uit Frankrijk en daar houdt al mijn kennis over dit apparaat op.

Maar ik ben meteen begonnen met de demontage en zo kwam ik er achter dat:

1. De kap kapot is en ik hem dus niet hoef over te laten spuiten. Ik moet gewoon een nieuwe kopen
2. De originele kleur was waarschijnlijk groen
3. De roest valt eigenlijk best mee
4. Schroefjes in de knipperlichten moet je niet zo vast draaien als de vorige eigenaar heeft gedaan
5. Ik heb een kolomboormachine nodig om wat schroefjes uit te boren
6. Ik mis wel heel veel schroeven in het motorblok

En dat brengt mij dan bij de vraag: wat ga ik er dan mee doen? Nou, het idee is om de Vanvan in originele staat terug te brengen. Of zoveel als redelijkerwijs mogelijk is, want het moet wel leuk en betaalbaar blijven.

De Vanvan kwam in drie verschillende kleuren:

Ik had in eerste instantie bedacht om voor oranje te gaan, maar nu ik weet dat ‘ie eigenlijk groen was, denk ik dat ik voor groen ga. Maar ik heb nog even om er over na te denken, eerst moet ‘ie helemaal uit elkaar en dat is nog best wel een klusje. Wat ik voorlopig nog even buiten moet doen, want de garage is nog niet leeg. Laten we hopen dat het nog even droog blijft.

– Jeroen

Toen mijn broer zestien werd kocht hij een brommer. Een Peugeot 103 SP. Blauw-wit met een verhoogde voorvork. Zag er stoer uit, zeker, maar motortechnisch was het niet veel. Als ‘ie eenmaal liep ging het wel, maar dat ding koud aan de praat krijgen was een haast Olympische opgave.

Soms wilde ‘ie gewoon echt niet. Dan was mijn broer een half uur lang op en neer aan het rennen in de straat en op het moment dat ‘ie echt moe was vroeg ik poeslief “zal ik het anders eens proberen?” En verdomd, het lukte mij soms wel om hem te starten. Uiteraard moest ik dan meteen een rondje rijden. Was broer het uiteraard niet mee eens, maar de eerste keer dat ik dat rondje alleen reed vergeet ik nooit meer.

Maar een Peugeot wilde ik niet. Een Honda MB5 was mijn droombrommer. Nou ja, eigenlijk een Honda NSR, maar die waren zo nieuw dat ze tweedehands niet te krijgen waren en nieuw was totaal onbereikbaar. Daar kwam ik achter nadat ik bij de lokale Honda dealer een brochure had gehaald… Daar stond trouwens ook een Honda Dax op, maar dat type snapte ik op dat moment totaal niet.

Nee, een Honda MB5 lag binnen mijn bereik als ik een baantje had en daar flink voor kon sparen. Een blauw witte met een vierkante koplamp. Watertandend stond ik bij mijn iets oudere vrienden die wél al een MB5 hadden weten te bemachtigen…

Helaas liep het anders en is die MB5 er nooit van gekomen. Zou ik nu dan een Honda MB5 kunnen kopen? Nou ja, ik weet niet of je voor de grap wel eens op Marktplaats hebt gekeken naar zo’n brommer? Dat is ook nu niet te betalen.

Maar buiten de prijs is er nog iets anders. Zoals ik op mijn zestiende mijn been niet over het zadel van een MB5 kon krijgen door reuma, zo kan ik dat vandaag nog steeds niet. De Honda MB5 en soortgelijke brommers vallen dus allemaal af.

Overigens wordt de brommer die ik wel heb gekocht morgen afgeleverd en die wil ik natuurlijk in de garage neerzetten. Maar. Er is altijd een ‘maar’ en vandaag is geen uitzondering. En het is zelfs mijn eigen schuld.

Je moet weten: ik heb een groot gezin. Een druk gezin ook met veel spullen en die dumpen we allemaal in de garage, want: makkelijk. Daarnaast heb ik muzikale kinderen. Ik ben mijn gitaren al kwijt vanaf het moment dat ze doorkregen dat ik die had.

Ze zijn er ook achter gekomen dat er in die grote doos op zolder een heus drumstel zit. Mijn drumstel, uit de tijd dat deze jongen nog in een bandje speelde – ik was niet zo goed maar oh wat was het leuk om samen muziek en plezier te maken. Je snapt dat er dus ook al jaren wordt gezeurd om dat drumstel op te zetten.

Ik heb werkelijk géén idee waarom, maar ik heb in de afgelopen weken ergens een keer geroepen dat ik dat drumstel maar eens ga opzetten in de schuur en daar oefenvellen op ga leggen zodat de buren geen last hebben van geluidsoverlast. Er is mij duidelijk gemaakt dat ik het toch écht niet kan maken om daar opeens op terug te komen…

Enfin, je snapt het probleem. Kleine garage, veel spullen + drumstel en een brommerproject. Ik weet nog niet precies hoe ik dit ruimtetechnisch moet gaan klaarspelen.

Ik begin maar eens met een paar ritjes naar de stort. Met een volle auto.

– Jeroen

Ik zal niet zeggen dat ik een mid-life crisis heb, maar als je 50e verjaardag nadert ga je toch ongewild nadenken over…ja over het leven. Wat heeft het tot nu toe gebracht en wat gaat er nog komen? Laten we wel zijn, de meesten van ons zijn toch echt wel over de helft als je 50 bent. Sterker nog, als je 50 wordt heb je het al veel beter gedaan dan een heleboel anderen. Denk daar maar eens over na als je in de sportschool staat.

Maar ik dwaal wat af. Mijn eerste website maakte ik in 1997 in Geocities. Ik ga niet eens uitrekenen hoe lang dat geleden is, maar ik dacht dat het misschien wel weer eens leuk zou zijn om een nieuwe te maken.

Niet om random verhaaltjes te schrijven. Nee, want wie zit daar nu op te wachten? Het is niet alsof iemand tegenwoordig… Oh kak, ik klink ook al als een oude man.

Anyway, ik word dus 50. Oud. Of in ieder geval ouder dan ik ooit ben geweest. Maar ik ga er aan toegeven. Ik heb besloten om te stoppen met te doen alsof ik nog niet zo oud ben. Dat ben ik wel.

Het voordeel hiervan is dat je ook ongegeneerd oude mannen dingen mag doen. Dad jokes? Mijn kinderen zijn er al aan gewend. Nieuwe muziek afkraken? Doe ik dagelijks “dat is toch geen muziek?!” En oude mannen hobby’s? Check, vanaf nu ook.

Ik heb namelijk het ultieme oude mannen ding gedaan. Nee, niets smerigs..! Ik heb een oude brommer gekocht. En ik heb besloten om dat wrak (want ja, ik heb echt een compleet wrak gekocht voor veel te veel geld) weer als nieuw te maken.

Leg ik de lat hoog? Ja. Leg ik de lat te hoog? Wellicht. Klink ik als Mart Smeets? Hm…

Hij loopt niet, maar dat is logisch want het blok zit los. Hij zit onder de roest, heeft geen kenteken en ik heb nu al diverse missende onderdelen gespot. En ik heb alleen nog maar de foto’s gezien!

Je hebt gelijk, het wordt een ramp! Het gaat mij enorm veel irritatie en ergernis geven en bovendien heel veel geld kosten. Maar ik heb er zo veel zin in!

Oh en vandaar dus deze website. Om dit acceptatieproces van ouder worden en het naderende besef van mijn onafwendbare einde vast te leggen, tijdens het therapeutische restauratieproces – het terugbrengen naar de jeugd, zo je wilt – van een oud maar oh zo leuk brommertje.

Ik zal dus af en toe een fotootje posten en een verhaaltje schrijven. Rij je mee? Prima, maar hou je goed vast want het is eigenlijk een one seater.

– Jeroen